Stała płyta obornikowa powinna znajdować się co najmniej 4 m od granicy sąsiedniej działki. To jednak nie jedyny wymóg. Od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na sąsiedniej działce trzeba zachować 25 m, a od znajdujących się w nich okien i drzwi – co najmniej 30 m. Inne zasady dotyczą tymczasowej pryzmy na gruncie rolnym.
Odległość płyty obornikowej od sąsiada
Płyta obornikowa jest stałą budowlą rolniczą przeznaczoną do przechowywania nawozów naturalnych stałych. Powinna być wykonana ze szczelnych, nieprzepuszczalnych materiałów i zabezpieczać grunt oraz wody przed odciekami. Jej lokalizację reguluje rozporządzenie w sprawie warunków technicznych budowli rolniczych i ich usytuowania.
Wymóg 4 m od granicy działki sąsiedniej nie oznacza, że płytę można ustawić 4 m od domu sąsiada. Dla pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi obowiązuje większy dystans, a od okien i drzwi – minimum 30 m.
Minimalne odległości dla płyty obornikowej
Poniżej znajdują się podstawowe odległości, które należy uwzględnić przy lokalizowaniu stałej płyty obornikowej:
| Obiekt lub miejsce | Minimalna odległość |
|---|---|
| Granica sąsiedniej działki | 4 m |
| Pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi na sąsiedniej działce | 25 m |
| Okna i drzwi w pomieszczeniach mieszkalnych | 30 m |
| Magazyny środków spożywczych i budynki przetwórstwa rolno-spożywczego | 50 m |
| Silosy na kiszonki | 10 m |
| Budynki magazynowe pasz i ziarna | 10 m |
| Silosy na zboże i pasze | 5 m |
Podane odległości dotyczą płyty jako stałej budowli rolniczej, a nie każdej pryzmy ułożonej bezpośrednio na polu. Przy planowaniu inwestycji trzeba też uwzględnić wymagania budowlane, w tym konieczność dokonania zgłoszenia budowy, jeżeli wynika ona z przepisów Prawa budowlanego.
Jakie zasady dotyczą pryzmy obornika na polu?
Pryzma obornika to tymczasowe składowanie nawozu bezpośrednio na gruncie rolnym. Program Azotanowy dopuszcza takie rozwiązanie, ale tylko przez ograniczony czas i w miejscu, które nie stwarza ryzyka zanieczyszczenia gleby ani wód.
Najważniejsze wymagania dotyczące pryzmy są następujące:
- Obornik można przechowywać w jednym miejscu maksymalnie przez 6 miesięcy od dnia utworzenia pryzmy.
- Pryzmę należy lokalizować na możliwie płaskim terenie, o spadku nie większym niż 3%.
- Nie wolno układać jej w zagłębieniu terenu, na gruncie podmokłym, piaszczystym ani w miejscu narażonym na zalanie lub spływ wód opadowych.
- Należy zachować co najmniej 25 m od studni, ujęć wody, linii brzegu wód powierzchniowych i pasa morskiego, chyba że ustanowiona strefa ochronna wymaga większej odległości.
- Lokalizację pryzmy i datę jej utworzenia trzeba zaznaczyć na mapie lub szkicu działki.
- W tym samym miejscu można ponownie składować obornik dopiero po upływie 3 lat od zakończenia poprzedniego przechowywania.
Mapę lub szkic z lokalizacją pryzmy należy przechowywać przez 3 lata od dnia zakończenia przechowywania obornika. Brak takiej dokumentacji może utrudnić wykazanie podczas kontroli, że pryzma była zlokalizowana i użytkowana zgodnie z Programem Azotanowym.
Przykrycie pryzmy materiałem ograniczającym dostęp opadów może zmniejszyć ilość odcieków i straty składników nawozu, ale nie zastępuje wymogu właściwego wyboru miejsca ani zachowania wymaganych odległości.
Co grozi za nieprawidłowe składowanie obornika?
Naruszenie zasad może skutkować nakazem usunięcia lub przeniesienia pryzmy, karą finansową oraz problemami podczas kontroli. Gospodarstwa korzystające z płatności mogą także ponieść konsekwencje w postaci zmniejszenia lub utraty dopłat bezpośrednich, jeżeli naruszenie zostanie uznane za niezgodność z wymaganiami.
Kontrole mogą prowadzić między innymi właściwe organy ochrony środowiska oraz ARiMR. Szczególne znaczenie mają brak dokumentacji pryzmy, zbyt mała odległość od wód i ujęć wody, składowanie w zagłębieniu terenu oraz przekroczenie sześciomiesięcznego okresu.
Najkrócej: 4 m dotyczy granicy działki przy stałej płycie obornikowej, 30 m dotyczy okien i drzwi pomieszczeń mieszkalnych, a 25 m – między innymi ujęć wody i brzegów wód powierzchniowych przy pryzmie polowej.
Przepisy dotyczące przechowywania nawozów naturalnych mogą być aktualizowane, a lokalizacja inwestycji może podlegać także dodatkowym wymaganiom wynikającym ze stref ochronnych, planu miejscowego lub decyzji administracyjnych. W przypadku wątpliwości dotyczących konkretnej działki należy sprawdzić aktualny tekst Programu Azotanowego i przepisy budowlane w właściwym urzędzie.
