Saletrzak nadaje się do nawożenia kukurydzy, szczególnie przedsiewnego, ponieważ dostarcza azot w formie azotanowej i amonowej oraz uzupełnia wapń i magnez. Pogłównie trzeba stosować go ostrożnie – najlepiej do fazy 5–6 liścia, zanim rośliny zamkną lejki liściowe. Późniejsze rozsiewanie nawozu na rośliny zwiększa ryzyko poparzeń.
Dlaczego saletrzak sprawdza się w kukurydzy?
Saletrzak łączy szybko działającą formę azotanową azotu z wolniej pobieraną formą amonową. Pierwsza wspiera start roślin, druga pozostaje dostępna dłużej, pod warunkiem że składniki znajdą się w wilgotnej glebie. Dokładny skład zależy od produktu, dlatego dawkę trzeba zawsze odnosić do zawartości azotu podanej na etykiecie nawozu.
Atutem tej formy nawożenia jest także obecność wapnia i magnezu. Wapń uczestniczy w budowie ścian komórkowych i rozwoju korzeni, natomiast magnez wchodzi w skład chlorofilu, więc wspiera fotosyntezę. Ma to znaczenie zwłaszcza na stanowiskach o niskiej zasobności w magnez. Saletrzak nie zastępuje jednak nawożenia fosforem i potasem, które kukurydza również potrzebuje na początku wegetacji.
Najważniejsze korzyści wynikające z zastosowania saletrzaku to:
- Azot w dwóch formach – szybciej działającej azotanowej i wolniej działającej amonowej.
- Wapń wspierający rozwój systemu korzeniowego oraz prawidłową strukturę tkanek.
- Magnez potrzebny do tworzenia chlorofilu i sprawnego przebiegu fotosyntezy.
- Możliwość uzupełnienia nawożenia azotowego na stanowiskach wymagających także wapnia lub magnezu.
Kiedy stosować saletrzak?
Najbezpieczniejszym terminem jest aplikacja przedsiewna. Nawóz należy równomiernie rozsiać i wymieszać z glebą, aby ograniczyć straty azotu oraz zmniejszyć ryzyko kontaktu skoncentrowanych granuli z kiełkującymi nasionami. W praktyce zabieg wykonuje się przed siewem, z uwzględnieniem zasobności gleby, przedplonu i planowanego plonu.
Nawożenie pogłówne można rozważyć we wczesnych fazach rozwojowych, najczęściej do V5–V6. Po tym czasie rośliny szybko zwiększają wysokość, a granule łatwiej wpadają do lejków liściowych. Fazy V5–V8 są okresem intensywnego wzrostu kukurydzy, ale saletrzak, ze względu na obecność azotu azotanowego, wymaga w tym terminie większej ostrożności niż mocznik.
| Metoda | Termin | Zalety | Ryzyko |
|---|---|---|---|
| Przedsiewna | Przed siewem | Możliwość wymieszania nawozu z glebą i równomiernego rozprowadzenia składników | Bezpośredni kontakt granuli z nasionami przy niewłaściwym wysiewie |
| Pogłówna wczesna | Do fazy V5–V6 | Szybkie uzupełnienie azotu przed okresem intensywnego wzrostu | Poparzenia, gdy granule trafią do wilgotnych lejków liściowych |
| Pogłówna późna | Po fazie V6, szczególnie w fazach V7–V8 | Możliwość uzupełnienia niedoboru azotu na plantacji | Duże ryzyko zatrzymania granuli w roślinie i uszkodzenia liści |
Jak wykonać aplikację pogłówną?
Jeżeli rośliny są jeszcze niskie, a rozsiewacz zapewnia równomierny rozrzut, zabieg powinien przebiegać w następującej kolejności:
- Oceń fazę rozwojową i stan plantacji. Nie wykonuj zabiegu, jeśli większość roślin przekroczyła V5–V6.
- Wybierz suchy łan i sprawdź, czy w lejku liściowym nie ma wody ani rosy.
- Ustaw rozsiewacz tak, aby nawóz trafiał między rzędy, a nie koncentrował się na środku roślin.
- Wykonaj przejazd przy wilgotnej glebie lub przed spodziewanym, równomiernym opadem.
Ostrzeżenie: nie wysypuj saletrzaku bezpośrednio do lejków liściowych po fazie 5–6 liścia. Granule rozpuszczone przez rosę lub deszcz tworzą w tym miejscu skoncentrowany roztwór, który może przypalić liście i uszkodzić młode przyrosty. W późniejszych fazach bezpieczniejsze są technologie kierujące nawóz między rzędy, na przykład aplikacja rzędowa z użyciem odpowiedniego wyposażenia.
Jak ograniczyć ryzyko poparzeń?
Najczęstszy błąd polega na traktowaniu późnego nawożenia saletrzakiem tak samo jak nawożenia pola przed siewem. Wysokie rośliny zatrzymują granule na liściach, a ich charakterystyczne lejki mogą gromadzić wodę. Dlatego liczy się nie tylko termin, lecz także sposób prowadzenia rozsiewacza i pogoda.
Przed przejazdem sprawdź przede wszystkim następujące warunki:
- Liście powinny być suche, bez rosy i kropli wody w lejku liściowym.
- Gleba powinna mieć dostateczną wilgotność, aby rozpuszczony nawóz mógł szybko przemieścić się do roztworu glebowego.
- Rozsiewacz musi podawać granule równomiernie, bez pasów i skupisk w rzędach roślin.
- Przy wysokiej kukurydzy trzeba zrezygnować z zabiegu, jeśli nie da się skierować nawozu między rzędy.
- W warunkach suszy należy liczyć się z wolniejszym pobieraniem azotu i nie zwiększać dawki bez analizy potrzeb plantacji.
Saletrzak jest więc dobrym rozwiązaniem przede wszystkim jako nawóz przedsiewny lub bardzo wczesny pogłówny. Jeśli rośliny są już w fazach V7–V8, a azot trzeba podać później, wybór metody powinien uwzględniać możliwość bezpiecznego ominięcia lejków liściowych. Najważniejsze jest, aby nie poświęcać zdrowotności roślin dla samego terminu aplikacji.
